دستآورد بی بدیل انقلاب اسلامی

از دستآوردهای بی بدیل انقلاب اسلامی ایران مردم سالاری دینی است. برگزاری اولین انتخابات پس از پیروزی انقلاب در 12 فروردین سال 1358 موید این نظر است که نظام اسلامی با حضور حداکثری مردم شکل گرفته است. اقتدار سیاسی جمهوری اسلامی نیز در عرصه بین الملل، به لطف خدا و مردم سالاری دینی تحقق پیدا کرده است. حضور و بیعت مردم در مبانی نظری و عملی اسلام و مذهب تشیع نقش تعیین کننده و موثری دارد؛ بطوریکه پیامبر گرامی اسلام در تعیین جانشین پس از خود در غدیرخم برای ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام از مردم بیعت می گیرد. علاوه بر اصول 6 و 62 قانون اساسی؛ امام خمینی ره و رهبر معظم انقلاب همواره در بیاناتشان بر حضور حداکثری مردم در انتخابات تاکید داشته اند.

برای مشارکت سازنده و اثربخش مردم در انتخابات باید به الزامات آن نیز توجه کنیم. از تمهیدات برگزاری انتخابات افتخارآفرین استفاده از مجامع علمی و دانشگاهی درفرآیند فعال سازی جامعه پیش از اجرای آن است.

جامعه نخبگان و اساتید دانشگاه رسالتی فراتر از بقیه اقشار در انسجام بخشی و وحدت بین نیروهای انقلاب دارند؛ چنانچه این وظیفه ملی به درستی تحقق پیدا کند چه بسا بسیاری از اختلافات سیاسی برطرف خواهد شد و از آسیبهایی که مانع تحصیل موفقیتهای بزرگ می شود جلوگیری می کند. آحاد جامعه برای رسیدن به آرمانها و اهداف عالی به فداکاری فرزانگان خود چشم دوخته اند.

امام خمینی ره بنیانگذار جمهوری اسلامی در فرازی از سخنانشان دانشگاه را مبدا همه تحولات می دانند. چنانچه مجموعه دانشگاهیان انقلابی و مومن بخواهند گفتمان امام و انقلاب اسلامی را در جامعه تجدید کنند و باردیگر مردم را با شور و شوق برای پیگیری ارزشهای فاخر شهدا مهیا و تجهیز سازند ابتدا باید منشور فراگیر خود را با حضور دانشگاهیان و با مشارکت همه گروهها و احزاب سیاسی تدوین کنند وبعد آن را در معرض نقد و بررسی قرار دهند.

طرح ایده عالمانه نواصولگرایی گامی مهمی است که باید با سعه صدر و حسن ظن به آن نگریسته شود. از آسیب های نواصولگرایی گروهگرایی و جزیره ای عمل کردن است.

منشور نواصولگرایی و اهداف آن باید درچارچوب الف )مبانی و اصول انقلاب اسلامی، ب)گفتمان امام در وصیت نامه سیاسی- عبادی ایشان ج) 4 دهه تجربه مدیریتی د) تحولات جامعه جهانی؛ باز تعریف و تبیین شود.

شاخصهای اصیل و ضروری که لازم است در منشور نواصولگرایی بدان توجه جدی مبذول شود عبارت است از: خدامحوری، خلق باوری، اندیشمندی، همگرایی، نقدپذیری، نوسازی، جوانگرایی، قانون گرایی،پایمردی و شایسته سالاری .

برای هم افزایی و همگرایی بیشتر بین تشکلات سیاسی اصولگرایی و رسیدن به تحول بنیادین و مستمر تحت عنوان نواصولگرایی لازم است نمایندگان آنها برای بیان ارایه تحلیل خود از وضعیت موجود و راهکارهها و تشکیل کارگروههای تخصصی در کنار هم قرار گیرند.

انتخابات سال بعد مجلس شورای اسلامی و دو سال بعد ریاست جمهوری با توجه تحولات جهانی و چالشهای پیش رو از اهمیت بسیار زیادی برای آینده انقلاب اسلامی برخورداراست. بلوغ عقلانی نظام جمهوری اسلامی در چهل سالگی ایجاب می کند احزاب و سازمانهای سیاسی که دغدغه معنویت، پیشرفت ، عدالت و امنیت امت اسلامی را دارند محور اساسی مردم سالاری دینی قرار بگیرند و حضورشان در صحنه سیاسی کشور با صفا و صداقت پذیرفته شود.

از چالشهای گفتمان مردم سالاری دینی در نظام اسلامی عدم پاسخگویی احزاب و جریانهای سیاسی در قبال تعهدات و انتظارات ایجاد شده است که اگر نخبگان بطور جدی به آن توجه نکنند و راهکاری عملیاتی اراِئه ندهند بتدریج عوامزدگی و عوامگرایی جایگزین عقلانیت و اندیشمندی خواهد شد.