نقش نخبگان در تصمیم سازى و تصمیم گیرى

مجلس شورای اسلامی در نظام جمهوری اسلامی با توجه به دو وظیفه مهم قانونگذاری و نظارت بر قوه مجریه، از اهمیت بسیاری برخوردار است به طوری که می توان گفت بعد از ولایت فقیه رکن اساسی کشور محسوب می شود.

هر ایرانی مسلمان غیرتمند که در مقابل دین، ملت و میهنش احساس مسئولیت کند باید در تعیین نمایندگان مجلس شورای اسلامی حساسیت ویژه ازخود نشان دهد. یک مجلس انقلابی و کارآمد می تواند کشور را از تنگناهای سیاسی، امنیتی ، اقتصادی و فرهنگی خارج کند و با تصویب قوانین و برنامه های راهگشا و عقلانی مسیر پیشرفت کشور را هموار سازد.

آحاد جامعه به ویژه نخبگان وظیفه دارند بر اساس حکم الهی امر به معروف و نهی از منکر در سرنوشت خود اثرگذار و خیرخواه باشند.

قرآن کریم مى فرماید: «المؤمنونَ و المؤمناتُ بعضُهم اولیاء بعض یَأمرونَ بالمعروفِ و ینهون عَنِ المنکر» (توبه: 71); مردان و زنان مؤمن از یکدیگرند، همدیگر را به عمل پسندیده و سودمند وامى دارند و از اعمال ناپسند بازمى دارند.

و یا در آیه دیگری می فرماید: «کُنتم خیر اُمّة اُخرِجت للنّاسِ تأمرون بالمعروفِ و تنهون عنِ المنکر» (آل عمران: 110); شما بهترین امت ها بوده اید که دیگران را به اعمال پسندیده وامى دارید و از اعمال ناپسند بازمى دارید.

از کارکردهای اساسی احزاب و گروههای سیاسی و اجتماعی و نخبگان دلسوزجامعه؛ شناسایی و معرفی افراد شاخص و مفید به مردم است تا آنان بتوانند بنا براعتماد به شایستگان خود، نمایندگان واجد صلاحیت را از بین خیل نامزدها انتخاب کنند.

بدیهی است با این فرآیند بزرگانی گمنام و ناشناس امکان ظهور و بروز پیدا می کنند و از سویی موجب می شود در صورت انتخاب خود را ملزم به پاسخگویی و مشورت با آنانی که وی را معرفی کرده اند بدانند.

اما در این بین اتکا به نظرسنجی، بدون آنکه نامزدهای منتخبِ شایسته، معرفی شده باشند وکمترین فعالیت وتلاش برای روشنگری و هدایت جامعه و تبیین شاخص های نماینده انقلابی، صورت گرفته باشد؛ فقط سیاسی کاری است ، نه کار تشکیلاتی و هدفمند.