صفیر حق

بعد از انتخابات دوره سوم مجلس شورای اسلامی بود که بتدریج انشقاق های سیاسی درون نظام شکل گرفت. از مجامع روحانی تا دانشگاهی و اجرایی به دو حزب بی نام تقسیم شدند. اگر با مسامحه ریشه این جدایی را که در سالهای ۶۶ و ۶۷ به اوج خود رسید بررسی کنیم به بحث ادامه جنگ و پایان آن می رسیم. گروهی موسوم به نهضت آزادی که در آغاز جنگ نیز نقش سیاسی و اجرایی داشتند پس از برکناری از قدرت همسو با کشورهای مستکبر جهان بدون توجه به حقوق و منافع ملی دم از آتش بس و پایان جنگ می زدند. این گفتمان ” نه جنگ نه خسارت ” که مقابل گفتمان “هیهات ِمنّا الِذلّه” انقلاب اسلامی و امام بود بالاخره موفق شد جام زهر را به بنیانگذار جمهو...

ادامه مطلب